Transseksualne dziecko

13 Lipiec 2010

Jeśli wiesz lub podejrzewasz, że Twoje dziecko jest transseksualne, to niniejszy dział jest napisany dla Ciebie. Zamieściliśmy tu kompendium wiedzy dla rodziców.

Wszystkie informacje zawarte w tym dziale były konsultowane z psychologiem.

Jeśli potrzebujesz więcej informacji lub rozmowy - nasze forum jest do Twojej dyspozycji. Mamy na nim specjalny dział Nasze Otoczenie przeznaczony dla osób bliskich. Bardzo brakuje nam wiedzy o tym co rodzice myślą o transseksualizmie swoich dzieci. O tym co czują. Jeśli chcesz - podziel się z nami swoimi odczuciami.

 

  Chcę dowiedzieć się więcej o zmianie płci.

1 Październik 2009

Przejrzyj uważnie PORTAL. W dziale LITERATURA znajdziesz opisy książek naukowych i beletrystyki. Wiele z tych pozycji można pobrać z Internetu.

W dziale PLIKI I DOKUMENTY DO POBRANIA->INNE możesz pobrać list matki transseksualnego dziecka i wiersz, który pewna mama napisała dla swojego transseksualnego syna. Możesz też skontaktować się z jego autorką: "Jeżeli będzie ktoś zainteresowany szczegółami z leczenia mego syna, proszę pisać na moją skrzynkę bessih_(at)_tlen.pl (w tytule maila proszę wpisać 2 magiczne literki: TS) lub zagadać do mnie na gg. 1196924. Gdybym była niedostępna, proszę zostawić wiadomość – odezwę się. Można pisać swobodnie i pytać o wszystko. Pragnę pomóc wszystkim Ts. k/m chociażby dobrym słowem i doświadczeniem zdobywanym wraz z moim synem".

Jeśli masz jakiekolwiek pytania zarejestruj się na forum.
PAMIĘTAJ, ŻE TWOJE DOŚWIADCZENIE JAKO RODZICA TEŻ JEST NAM POTRZEBNE!

Historie publikowane w gazetach są zwykle prawdopodobne; nawet jeśli zostały zmyślone, to oparte są na faktach, i „dane techniczne” częściowo się zgadzają.

Jeśli chodzi o telewizję, godne polecenia są programy czy filmy dokumentalne robione przez CNN, Discovery.

Musisz bardzo krytycznie podchodzić do polskich talk-show’ów. Czasem można się czegoś z nich dowiedzieć, ale w większości nastawione są na podbijanie oglądalności i – co za tym idzie – na tanią sensację.

    Wyswietl więcej | Przejdź do tego tematu na forum | Komentarze 0 | Autor: 

  Czy moje dziecko znajdzie partnera życiowego?

1 Październik 2009

Twoje dziecko ma znacznie większe szanse na stworzenie SZCZĘŚLIWEGO związku jeśli podda się terapii. A przecież to na jego szczęściu ci najbardziej zależy. Transseksualiści wbrew pozorom w przeważającej większości nie mają większych problemów ze znalezieniem partnerów życiowych. Nierzadko adoptują dzieci, bądź wiążą się z partnerami, którzy posiadają dzieci z poprzedniego związku. Na naszym forum jest wiele osób pozostających w stałych związkach, lub posiadających szczęśliwe rodziny – możesz z nimi porozmawiać. Jest nawet specjalny dział dla osób bliskich (NASZE OTOCZENIE) – zapraszamy!

    Wyswietl więcej | Przejdź do tego tematu na forum | Komentarze 0 | Autor: 

  Leczenie

1 Październik 2009

Winter:
Możesz zabrać dziecko do psychologa/seksuologa bez względu na jego wiek. Jednak „właściwe” leczenie transseksualizmu można rozpocząć dopiero w wieku 18 lat. W praktyce można zacząć kilka miesięcy wcześniej. Na ogół dziecko bardzo niecierpliwie będzie czekać na ten moment. W stronę k/m moment rozpoczęcia terapii nie ma znaczenia dla jej skuteczności. W stronę m/k im wcześniej się zacznie – tym lepiej. Bo męskie cechy (np. niski głos) rozwijają i utrwalają się z wiekiem i później niejednokrotnie nie da się ich zniwelować hormonami.

Leczenie zaczyna się od wizyt u seksuologa i/lub psychologa. Lekarz zapyta o podstawowe sprawy: jaki jest problem, z czym pacjent/ka przychodzi. Wystarczy powiedzieć, że dziecko zachowuje się (czasem lub stale) jak osoba przeciwnej płci, i dlatego macie wątpliwości, czy w przyszłości nie zajdzie potrzeba zmiany płci. Lekarz prowadzący skieruje dziecko na dalsze badania. Wszystkie są wymienione na naszej stronie w dziale DIAGNOSTYKA. Żadne z nich nie jest bolesne. Mają one na celu ocenę ogólnego stanu zdrowia i wykluczenie, że zaburzenie tożsamości płciowej nie wynika z przyczyn „fizycznych”, na przykład z nieprawidłowego poziomu hormonów, bądź nie wykrytego wcześniej hermafrodytyzmu.
Kolejność terapii jest mniej więcej taka:
1. seksuolog (od niego się zaczyna i on najczęściej jest lekarzem prowadzącym)
2. psycholog
3. badania medyczne (endokrynolog, kariotyp, EEG, RTG siodełka tureckiego, badanie dna oka, itp.)
4. psychiatra (wykluczenie innych zaburzeń)
5. terapia hormonalna (co najmniej kilka miesięcy do złożenia pozwu)
6. SĄD - złożenie pozwu/rozprawy/wyrok (konieczny dla zmiany danych osobowych)
7. K/M – mastektomia czyli usunięcie piersi (tę operację często można lub nawet trzeba wykonać przed złożeniem pozwu, zależy gdzie odbywa się rozprawa i jaki lekarz prowadzi twoje dziecko)
8. pozostałe zabiegi operacyjne - zarówno K/M jak i M/K (poza usunięciem jabłka Adama) dopiero PO wyroku sądu

Lekarz nie wdroży tak od razu terapii hormonalnej – niezbędne będą jeszcze liczne wizyty, rozmowy i testy psychologiczne. Kiedy w końcu twoje dziecko utrzyma upragnione hormony też nie zacznie się zmieniać błyskawicznie. Nie musisz się bać, że z dnia na dzień w Twoim domu pojawi się zupełnie inny człowiek. Pod wpływem testosteronu obniża się głos, pojawia zarost, zwiększa masa mięśniowa, przyjmowanie żeńskich hormonów powoduje złagodzenie rysów twarzy, rośnięcie piersi. Zmiany nie zachodzą bardzo szybko – zdążysz się do przyzwyczaić.

Operacje są kosztowne i w większości bolesne, ale dają stosunkowo dobre efekty. Jeśli chodzi o funkcjonowanie wytworzonych narządów płciowych, to Twoje dziecko nie będzie mogło mieć własnych genetycznych dzieci. Będzie za to odczuwać podniecenie, będzie mogło odbywać stosunki płciowe i doświadczać orgazmu.

By zmienić dane osobowe i uzyskać nowe dokumenty, Twoje dziecko będzie musiało pozwać Cię do sadu. Brzmi to niedorzecznie i jest trudne dla wielu rodzin, ale takie są niestety wymogi polskiego prawa. Więcej na ten temat dowiesz się w dziale PRAWO.

    Wyswietl więcej | Przejdź do tego tematu na forum | Komentarze 0 | Autor: 

  Jak postępować z transseksualnym dzieckiem?

1 Październik 2009

Ali/Winter:
W żaden sposób nie da się sprawić, żeby dziecko nie odczuwało potrzeby zachowywania się zgodnie z płcią przeżywaną psychicznie. Można mu zagrozić karami i uzyskać posłuch – ale przysporzy się tylko dziecku ogromnych cierpień psychicznych. Dziecko nie rozumie, że jego zachowanie jest niewłaściwe. Nadal będzie chciało postępować w zgodzie z tym, co czuje. Można próbować łagodnej perswazji i zobaczyć jaki będzie odnosiła ona skutek. Jednak w przypadku buntu dziecka, najlepiej go nie naciskać. Nawet jeśli zmuszone zacznie się zachowywać zgodnie z żądaniem rodziców, będą to zmiany krótkotrwałe. Z czasem (najczęściej w okresie dojrzewania) objawy powrócą i będą bardziej nasilone.

Logika „bo ty jesteś dziewczynką, a dziewczynki robią to i to” – może poskutkować na chwilę, jeśli dziecko jest superlogiczne i superkonsekwentne, a do tego grzeczne ;) jednak będzie to skutek na poziomie intelektualnym, który wywoła konflikt między potrzebami dziecka (wyrażanie siebie) a chęcią bycia w porządku wobec rodziców. Starsze albo bardziej niezależne dziecko będzie się bronić przed ograniczaniem go.

Podsumowując, nie warto być przeciw własnemu dziecku, bo w miarę upływu czasu straci ono zaufanie do rodziców. Trzeba dziecku pomóc. Zapewne nadejdzie moment, w którym dziecko zacznie pytać czy w przyszłości będzie mogło mieć wymarzoną płeć. Trzeba mu wyjaśnić, że w przyszłości, jeśli wciąż będzie chciało, to będzie mogło przejść stosowną terapię. Małemu dziecku zazwyczaj takie wyjaśnienie wystarczy, a im będzie starsze tym więcej samo będzie pytać. Nie należy ukrywać przed dzieckiem informacji o czekającym je leczeniu, trzeba tylko dostosować przekaz do jego wieku.

Bardzo możliwe, że trzeba będzie porozmawiać z paniami w przedszkolu, a później z nauczycielami. Trzeba zadbać by dziecko miało wsparcie nie tylko w tobie, ale też ze strony wychowawców.

Zwróć uwagę, czy używanie gramatycznych końcówek płciowych (kiedy mówisz o nim) jest dla dziecka przykre. Jeśli tak, to staraj się unikać męskich/żeńskich końcówek czasowników. Jeśli można zastąpić je innym zwrotem, zrób to (Nie: „co byś zjadł[a] na obiad?”, tylko „Co chcesz na obiad?”).

Jeśli dziecko powie „Nie mów do mnie jak do dziewczyny (chłopaka)", spytaj POWAŻNIE od razu: „To jak mam mówić? Jak do chłopaka (dziewczyny)?” i czekaj co odpowie.

Jeśli dziecko wybierze sobie imię właściwe dla płci psychicznej, nazywaj je tym imieniem.

NIGDY nie zmuszaj transseksualnego dziecka typu K/M do noszenia sukienek lub spódnic. Zdecydowana większość transseksualistów miewa traumatyczne wspomnienia związane właśnie z taką sytuacją.

Wielu rodziców ma nadzieję, że takie zachowanie minie, lub, że dziecko „z niego wyrośnie”. Czasem faktycznie u małych dzieci lub w okresie dojrzewania mogą pojawić się drobne zaburzenia tożsamości płciowej, które mijają samoistnie. Dlatego też potrzebna jest wizyta u zorientowanego w temacie seksuologa/psychologa, który oceni stopień zaburzenia.

Nieoceniona jest tolerancja rodziców i ich wsparcie. Nie sposób też przecenić szczerych rozmów z dzieckiem. Ciężko wyczuć, na ile dziecko rzeczywiście przeżywa konflikt między płcią biologiczną a psychiczną, a ile z tego ujawnia. Może ujawniać więcej (częściowe udawanie drugiej płci), a może ujawniać mniej (chęć przystosowania do otoczenia, zawstydzenie). Tu niezbędna będzie pomoc specjalisty.

    Wyswietl więcej | Przejdź do tego tematu na forum | Komentarze 1 | Autor: 

  Czy to moja wina?

1 Październik 2009

Ali/Winter:
Transseksualizm nie powstaje w wyniku błędów wychowawczych. Prawdopodobnie jest wynikiem zaburzeń hormonalnych w okresie ciąży lub przed nią, w wyniku których mózg dziecka ukształtował się na model przeciwnej płci, niż jego ciało. Płeć mózgu ustala się w 6 tygodniu ciąży; organy płciowe zaś w 10-12 tygodniu. Jeżeli w międzyczasie zmieniła się ilość hormonów płciowych „dostarczanych” do płodu, mogła się pojawić rozbieżność między mózgiem a ciałem. Mózg ukształtował się np. na model męski, a ciało na kobiecy – lub odwrotnie.

Twoje dziecko nie jest temu winne. To nie jest też jego kaprys. Ty także nie masz podstaw żeby czuć się winna/winny. Nikt z was nie mógł mieć wpływu na to co się stało, natomiast możesz mieć wpływ na to co będzie się działo dalej.

    Wyswietl więcej | Przejdź do tego tematu na forum | Komentarze 0 | Autor: 

Strona:  1  2   Starsze